دريانوردان ايرانيان در دوره اشكانيان / قسمت اول

دريانوردان ايرانيان در دوره اشكانيان / قسمت اول

بازرگاني دريايي
از دوره اردوان دوم، ايرانيان وارد دوران به نسبت طولاني رفاه و رونق شدند كه نتيجه مستقيم گسترش بازرگاني از راه دريا بود كه آن نيز خود نتيجه گسترش دريانوردي ايشان است.

دريانوردان ايرانيان
«… بازرگاني و دريانوردي ايرانيان در دوران اشكاني پيشرفت زيادي كرد و همه جا با روميان رقابت و برابري مي‌كرد… ايران دوران اشكاني همانند به يك كشور بين‌المللي بود كه از همه اقوام و ملل در طول شاهراه بازرگاني آن گرد آمده بودند. راه دريايي بازرگاني (جاده ادويه- راه دريايي ابريشم) كه از خليج فارس آغاز مي‌شد، اهميت زيادي داشت. كشتي‌هايي كه در خليج فارس آمد و شد مي‌كردند، تا جزيره سيلان و سواحل چين پيش مي‌رفتند و ناخدايان و دريانوردان ايراني چنان مهارتي داشتند كه هيچ كس را ياراي برابري با آنها نبود. ايرانيان حتي بر دريانوردان پيشين يوناني، فينيقي و مصري نيز برتري داشتند…».
در هر كشتي بازرگاني براي مبارزه با راهزنان دريايي چند تيرانداز و دست كم يك قلاب‌انداز وجود داشت كه با مهارت خاصي قلاب را بر روي بادبان كشتي دشمن انداخته آن را پاره مي‌كرد.
در حالي كه شهربندرهاي هرمز، تيس، ري‌شهر و ليان اهميت كهن خود را داشتند، تاريخ‌نگاران رومي از دو بند بسيار مهم آپولوگوس (بصره) و كاراكس اسپاسيني (خرمشهر) در ساحل اروندرود و در منطقه خودمختار كَرخ‌ميسان (اليميايي) نام مي‌برند. از اين دو بندر كالاهايي مانند مرواريد، پارچه، باده، طلا و خرما به سراسر جهان شناخته شده آن روز صادر مي‌شود و كشتي‌هاي آنان تا بنادر چين و زنگبار آمدوشد داشتند. در اين زمان يكي از بزرگ‌ترين پايگاه‌هاي دريايي، در جزيره خارك و در قلب راه‌دريايي ابريشم و راه دريايي ادويه بود كه تحت منطقه خودمختار كَرخ‌ميسان قرار داشت. منطقه خودمختار كرخ‌ميسان در زمان ساسانيان ولايت «اردشيرخوره»، از توابع استان پهناور پارس، ناميده مي‌شد. همچنين در ساحل جنوبي خليج فارس از صنعت كشتي‌سازي بزرگي در شهر بندر اومانه (به معناي پرآب، عمان كنوني) نام مي‌برند.

بحرين
محمد بن جرير تبري، بحرين را يكي از توابع ايران در دوران اشكاني بر مي‌شمارد. هم او و حمزه اصفهاني تاريخ‌نگاران ايراني، از نبرد دريايي اردشير بابكان پادشاه ايران و ساترون واپسين فرمانرواي اشكاني ميش‌ماهيگ (بحرين) ياد مي‌كنند و پس از اين نبرد و پيروزي در آن شهربندر «تن اردشير» در محل كنوني بندر بحرين ساخته شد سپس اردشير فرزند و وليعهدش، شاهپور نخست را فرامانرواي درياي پارس و مركز حكومت او را همين شهر تن‌اردشير قرار داد و وظيفه بنيان نيروي دريايي توانمند را بر دوش او قرار داد. در دهه چهل خورشید (شصت ميلادي) باستان‌شناسان اروپايي در قصبه ابوعلي در جنوب غربي منامه گورستان بسيار بزرگي از دوران اشكاني يافتند. در اين گورها مرواريد و مرجان فراوان يافتند كه رونق آن در دوران اشكانيان را نشان مي‌دهد.

دریانوردان ایرانیان در دوره اشکانیان / قسمت دوم

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *