زيست‌ فناروي كشاورزي چيست؟

زيست‌ فناروي كشاورزي چيست؟
آنچه تاكنون گفته شد، بيشتر در مورد محصولات ترانس‌ژنيك (تراريخته) بود. در اينجا بد نيست نگاهي بيندازيم به اصل موضوع زيست‌فناوري و ببينيم اين فن‌آوري اصولاً به چه معنا است. زيست‌فناروي در يك جمله فناوري توليد موجودات تغيير ژنتيكي يافته و نيز استفاده از آنها است. اين موجود مي‌تواند يك گياه، حيوان و يا حتي يك باكتري باشد در اين فناوري سر و كار محققان با مولكول‌هاي موجود زنده و به طور خاص با دي‌ان‌اي است.
تا ده‌ هزار سال كشاورزان و دامداران با استفاده از روش‌هاي سنتي ژنتيكي مثل به‌گزيني و يا اصلاح نژاد خصوصيات گياهان زراعي و يا دام‌هاي خود را بهبود مي‌بخشيدند. اصلاح‌نژاد، به توليد گياه و دام اهلي يعني آنچه كه به عنوان گياه زراعي و مدام‌هايي كه امروزه در كشاورزي و دامپروري پرورش داده مي‌شوند،‌ انجاميد. در قرن بيستم اصلاح نژاد اختصاصي‌‌تر شد و صفاتي كه محققان براي اصلاح انتخاب مي‌كردند به طور خاص شامل افزايش ميزان محصول و مقاومت به آفات و بيماري‌ها مي‌شد. اين صفات، از طريق ژن‌هايي كه دي‌ان‌اي را مي‌سازند، از نسلي به نسل بعد منتقل مي‌شوند.

زيست‌ فناروي

همه موجودات زنده، از جمله ميوه‌ها و سبزيجات و گوشتي كه ما مي‌خوريم، ژن‌هايي دارند كه دستورات لازم براي فعاليت‌هاي سلول آن موجود را صادر مي‌كردند. اخيراً دانشمندان تشخيص و كار با ژن‌هايي كه مسئول ايجاد اين صفات هستند را ياد گرفته‌اند و اين آغاز زيست‌فناوري است.
زيست‌فناروي كشاورزي، مجموعه‌اي از تكنيك‌هاي اختصاصي است كه بر پايه شناخت دي‌ان‌اي، براي بهبود خصوصيات گياهان، حيوانات و ميكروارگانيسم‌ها مورد استفاده قرار مي‌گيرد. دانشمندان اين رشته مي‌كوشند روش‌هايي براي افزايش توليدات كشاورزي بيابند. اين تلاش با شناسايي ژن‌هاي مسئول اين صفات شروع شده و امروزه با بررسي نقش آنها به نفع بهبود خصوصيات يك محصول زراعي و يا يك دام ادامه دارد. زيست‌فناوري پيشرفت‌هايي را در اين زمينه ممكن مي‌سازد كه ساير روش‌هاي سنتي اصلاح نژاد، به تنهايي قادر به آن نيستند.

ملاحظات زيست‌محيطي كاربرد زيست‌فناوري در كشاورزي
ارزيابي امنيت زيست‌محيطي گياهان حاصل از زيست‌فناوري نياز به شناخت بيولوژي گياه و روش‌هايي كه براي كشت آن گياه بكار گرفته مي‌شود، دارد. اين شناخت براي تشخيص ريسك‌هاي بالقوه زيست‌محيطي ناشي از فعاليت كشاورزي لازم است كه بتوان به اين وسيله، روش‌هاي مناسب براي مديريت كردن اين مخاطرات را طراحي كرد. بيشتر كشورها براي ارزيابي مخاطرات زيست‌محيطي محصولات زيست‌فناوري، از روش‌هاي مشابهي استفاده مي‌كنند كه شامل موارد زير است:
ـ بررسي و ارزيابي نقش ژن‌هاي وارد شده به گياه و هر گونه تغيير در خصوصيات گياه
ـ امكان وقوع اثرات ناخواسته بر روي ساير موجودات (گونه‌هاي غيرهدف)
ـ احتمال بقاي طولاني‌تر گونه‌هاي دستكاري شده، در طبيعت نسبت به گونه‌هاي متداول و حتي تبديل گونه‌هاي جديد به گونه‌هاي مهاجم در زيست‌گاه‌هاي طبيعي .
ـ اثرگذاري بر تنوع زيستي.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *